قاصدک اسیر باد

برای عاشقی فرصتی دیگر بباید



نویسنده : همایون _ن ; ساعت ۸:۱۸ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/۸/٢۸

کی دیگه از نوشته های شل سیلور استاین)

 

آن وقچی

 

شب ها که تو خواب دراز می کشم

چند تا آن وقچی آرام آرام می خزند تو گوشم.

بعد شروع می کنن به ضرب گرفتن و رقصیدن

و یه ترانه قدیمی را با هم دم می گیرند:

اگه درسهایم را یاد نگیرم , آن وقچی؟

اگه کتکم بزنند, آن وقچی؟

اگه استخر ها را تعطیل کنند , آن وقچی؟

اگه تو غذایم زهر بریزند, آن وقچی؟

اگه گریه ام بگیره, آن وقچی؟

اگه مریض بشم وبمیرم, آن وقچی؟

اگه در امتحان رفوزه بشم, آن وقچی؟

اگه رو سرم موی سبز در بیاد, آن وقچی؟

اگه هیچکی من و دوست نداشته باشه, آن وقچی؟

اگه صاعقه به من بزنه, آن وقچی؟

اگه قدم بلند نشه, آن وقچی؟

اگه سرم کوچک بشه, آن وقچی؟

اگه ماهی ها به طعمه گاز نزنند, آن وقچی؟

اگه بادبادکم راباد پاره کنه, آن وقچی؟

اگه جنگ شروع بشه, آن وقچی؟

اگه بابا ومامان از هم جدا بشن, آن وقچی؟

اگه اتوبوس دیر بیاد , آن وقچی؟

اگه دندان هام کج بشن, آن وقچی؟

اگه شلوارم جر بخوره, آن وقچی؟

اگه هیچ وقت رقص یاد نگیرم, آن وقچی؟

بعد یواش یواش همه شان آرام می گیرند وساکت می شوند

اما.....اگه کابوس آن وقچی از نو شروع بشه

                                          

                                                آن وقچی؟!