قاصدک اسیر باد

برای عاشقی فرصتی دیگر بباید



نویسنده : همایون _ن ; ساعت ٤:۱۸ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٦/٥/۱٧

                               صورتک   

                                          راه افتاده بودم .تنها 

                        رد پايی در شن ؛چشمی به آسمان و ذهنی آشفته

                                     واز آدميان؛ سخنانشان به ذهنم

                                              و صورتشان؛

                                            که به ياد ندارم.

                                        من خسته از صورتکها

                                           رميده از نگاهها

                                             راه افتاده بودم.

                                     حالا سالهاست که در راهم

                                         در خواب وبيداری

                                            در روزوشب

                                   شهر به شهر؛خيابان به خيابان

                                              اما دريغ

                                              آسمان نيز

                                      آدميان وصورتکهايشان را

                                      از ذهنم پاک نکرده است.