قاصدک اسیر باد

برای عاشقی فرصتی دیگر بباید



نویسنده : همایون _ن ; ساعت ٢:۱٥ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۳/٩/٢۸

                       راه افتاده بودم .تنها

                  رد پايی در شن ؛چشمی به اسمان و ذهنی اشفته

                             واز ادميان؛ سخنانشان به ذهنم

                                             و صورتشان؛

                                         که به ياد ندارم.

                                من خسته از صورتکها

                                      رميده از نگاهها

                                          راه افتاده بودم.

                           حالا سالهاست که در راهم

                                در خواب وبيداری

                                  در روزوشب

                          شهر به شهر؛خيابان به خيابان

                                                اما دريغ

                                       اسمان نيز

                               ادميان وصورتکهايشان را

                                   از ذهنم پاک نکرده است.