قاصدک اسیر باد

برای عاشقی فرصتی دیگر بباید



نویسنده : همایون _ن ; ساعت ٤:٥٦ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۳/۸/٢٩

                                             من پرومته ام .

                              پرومته ی بسته درزنجيره هوی وهوس

                              پرومته ی بسته در زنجير خواستن ونفس

                                            اززبان ادميان

                                     جزدشنام ودروغ؛نياموخته ام چيزی

                                     چرا که ادميان

                             با ائينه های خيالی در دست

                                      وصورتکهای رنگی بر چهره

                      مرا به ارواره های کينه وجنون سپردند

                                   بعد در يک صبح

                               در بيابانی برهوت

                                             در انتهای شهوت رهايم کردند

                                    من؛پرومته؛پرومته ی در زنجير

               بادستانی گره شده ولبانی عطشناک سخنان ناالوده

                              وپاهايی ابله بسته

                                 در انتهای اين بيابان

                                    چشم به راه بارانم

                                               تا شايد بتوانم درقطراتش

                                  خواب هزارائينه

                                                هزارپوپک

                                                       هزا رقاصدک را ببينم

                                  در دنيائی که ادميان

                                       جز دشنام ودروغ وشهوت

                                                        مرا چيزی نياموختن