قاصدک اسیر باد

برای عاشقی فرصتی دیگر بباید



نویسنده : همایون _ن ; ساعت ۳:۳٠ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٤/۱٠/٢٩

                                      دیر آمده بود   

                                        

                                          همه رفته بودند   

                                    

                                       زمین خیس از گلاب وگریه بود

 

                                        دستانش خالی ونگاهش گنگ وقتی راه افتاد

 

                                وتنها از پشت نگاه غبار گرفته نامش را بر روی لوح مزار دید.








نویسنده : همایون _ن ; ساعت ٢:٢٩ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٤/۱٠/٢٩

 

 

شما هم؟

من آسوده ام، شما هم؟

وخيالم می پرد تا اوج بادبادک ها، شما هم ؟

و خوابم پر از ياس است، شما هم؟

لبم تنديس لبخند است، شما هم؟







 

نویسنده : همایون _ن ; ساعت ٤:۱۸ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٤/۱٠/۱٦

                                  
آوایی نیست.
 
سکوت است در نگاهایمان.
 
و تمام لحظات در سردی واژه هایمان کش می آید.
 
و آسمان تنها غار غار کلاغان را تکرارمی کند.
 
در زمانه ای که
 
من
 
تو
 
ما
 
سایه های یکدیگریم.